De Duomo en de olympische ringen waren prachtig. Maar de echte reden om naar Milaan te gaan, was mijn neef die er woont.
Met de elektrische auto door Europa. Een weekend vol stad, familie en een zaal oranje die ineens als thuis voelde.
Onze eigen foto · februari 2026.
Verder dan de bezienswaardigheden
De wereld wordt kleiner
Een weekend in Milaan met een diepere reden. Ja, de olympische sfeer maakte de stad extra bijzonder. Maar de echte aanleiding voor deze reis was veel persoonlijker. Mijn neef woont inmiddels in Milaan. Dat alleen al was voor ons reden genoeg om te gaan.
Kleine jongens worden groot, verhuizen naar het buitenland en ineens ontdek je een nieuwe stad vanwege familie, in plaats van alleen voor de bezienswaardigheden.
Tussen de historische gebouwen, de olympische ringen en de levendige straten voelde Milaan als een plek waar familie, cultuur en bijzondere momenten samenkwamen. Eeuwen geschiedenis naast het leven van nu.
Familie in een ander land bezoeken geeft reizen een andere laag. Het gaat niet meer alleen om plekken, maar ook om verbondenheid, afstand en hoe de wereld langzaam kleiner wordt als de mensen van wie je houdt over grenzen heen wonen.
Eén stad, één weekend. En een bezoek dat veel meer betekende dan zomaar een stedentrip.
Samen bij de olympische ringen op Piazza della Scala · eigen foto.
Voor de Duomo di Milano. Zo’n moment waarop reizen, geschiedenis en onze herinneringen samen in één beeld passen.
Deze kathedraal is meer dan een herkenningspunt. Een gotisch bouwwerk waaraan eeuwen is gewerkt, met een marmeren gevel, ontelbare details en torenspitsen die je blijven laten kijken. De bouw begon in 1386. Je hoeft er niet veel bij uit te leggen om te voelen hoe ver de geschiedenis van Europa teruggaat.
Dat we hier met onze elektrische auto waren gekomen, maakte deze stop voor ons extra bijzonder. Van de Alpen naar het centrum van Milaan, op weg naar de sfeer van de Winterspelen. Onze reis liet zien hoeveel er mogelijk is als je met je gezin over land door Europa trekt.
Steden als Milaan lenen zich voor die combinatie van cultuur en avontuur. Grote pleinen om te ontdekken, geschiedenis om nieuwsgierig naar te worden en uitzichten waarbij een stad zomaar in een geschiedenisboek verandert.
In een rustige zijstraat in Milaan kwam ik deze klassieke MINI tegen. Hij stond voor een kleine garage vol MINI-geschiedenis. Posters, onderdelen, gereedschap, herinneringen. Alles vertelde hetzelfde verhaal.
De auto is van een oudere Italiaanse vrouw die haar MINI met pure liefde op de weg houdt. Geen verzamelobject dat alleen maar mooi staat te zijn, maar een levend onderdeel van haar dagelijks leven. Al jaren onderhouden, verzorgd en gekoesterd.
In een stad die bekendstaat om mode, design en snelheid voelde dit kleine rode autootje tijdloos. Een herinnering dat de ziel van een plek soms juist in de kleinste details zit. En in de mensen die ze stilletjes bewaren.
Reizen gaat niet alleen over beroemde gebouwen. Soms staan de echte verhalen gewoon in een kleine garage, in een gewone straat.
De MINI uit ons eigen reisbericht. De precieze straat is niet vastgesteld.
Door Europa, helemaal elektrisch. Veel mensen twijfelen nog over lange afstanden met een elektrische auto, zeker met kinderen. Maar na bijna tweeënhalf jaar en 150.000 kilometer met onze BMW konden wij tijdens deze reis zeggen: Europa is heel goed te doen.
Onze route bracht ons via Luxemburg en Zwitserland naar Milaan voor de Winterspelen. Bergen, sneeuw, snelwegen en laadstops: het liep soepel. Voor ons maakte het groeiende laadnetwerk het reizen als gezin over land steeds prettiger.
De auto was toen al in België, Duitsland, Tsjechië, Oostenrijk, Zwitserland, Frankrijk, Italië en zelfs Engeland geweest. O ja, en Drenthe natuurlijk ook.
De grootste uitdaging tot dan toe? Verrassend genoeg vonden we laden in België het minst voorspelbaar. Duitsland en Zwitserland voelden voor ons juist goed georganiseerd. Dat is onze ervaring van deze reis, geen garantie voor iedere laadpaal.
Wat we het fijnst vinden, is de vrijheid. Laadmomenten combineren met een kop koffie, een stop bij een speeltuin of een besneeuwd uitzicht zoals dit. Het wordt een ander ritme van reizen. Rustiger, bewuster en passend bij onze langere avonturen als gezin.
Aan het einde van ons bericht keken we alvast vooruit naar een volgende zomerreis, met Palermo als plan. Hier gaat het om de gemaakte reis naar Milaan in februari 2026.
Onderweg door Zwitserland, op onze reis naar Milaan · eigen foto.
Een olympisch moment in Milaan dat we niet snel vergeten. We waren in het TeamNL Huis tijdens de 500 meter voor vrouwen, omringd door een zee van Nederlandse supporters, toen Femke Kok naar goud schaatste. Het gejuich, de spanning, de stilte voor de uitslag en daarna het feest. Een moment dat je in iedere hoek van de zaal voelde.
Maar het was niet alleen die medaille die bleef hangen. Het was de sfeer. Duizenden supporters bij elkaar. Vreemden die samen zongen, vierden en even dezelfde emotie deelden.
Er gebeurt iets bijzonders als Nederlanders bij zo’n evenement samenkomen. Waar we ook zijn, er ontstaat energie en verbondenheid. Een vreemde plek kan ineens warm en vertrouwd voelen.
Wat ik op zo’n moment voel, is vooral dankbaarheid. Voor het samenzijn, de sportiviteit en de manier waarop sport mensen van verschillende leeftijden en achtergronden bij elkaar brengt.
Eén race. Eén gouden medaille. En een zaal vol oranje die even als thuis voelde, ver van huis.
We sliepen bij Residence Malpensa, in de omgeving van Somma Lombardo en luchthaven Malpensa. Dit is een overnachtingsadres buiten Milaan, geen hotel vanwaar je zo het centrum in loopt.
Onze boeking omvatte twee nachten. De accommodatie vermeldt appartementen en een eigen parkeerterrein. Bekijk voor een nieuwe reis de actuele voorzieningen en bereikbaarheid bij de accommodatie zelf.
Voor de metro, tram en bus vind je de actuele kaartjes en reisvoorwaarden bij ATM, het vervoersbedrijf van Milaan. Controleer ook of je verblijf binnen de zones van je kaartje valt; de omgeving van Malpensa ligt buiten het stadscentrum.