← Verhalen

🇲🇶 Martinique

Martinique

Een elektrische schoenendoos op wielen, een bibliotheek vol boeken en uitzicht over Fort-de-France. Onze dagen op Martinique.

Marcel en Shamila boven Fort-de-France

Onze elektrische schoenendoos

Op Martinique huurden we een Citroën Ami. Een elektrische schoenendoos op wielen. Maximaal 45 kilometer per uur, geen airco, geen radio en nauwelijks ruimte voor bagage. En toch vonden we het geweldig.

We reden door smalle straten en konden dat kleine ding makkelijk kwijt. Op de foto zit ik achter het stuur met de deur open. Ernaast staat nog zo’n Ami. Alleen het instappen en rondrijden was al een deel van het plezier.

De gewone Ami heeft twee zitplaatsen. Het is dus een optie voor twee personen die weinig spullen meenemen. Vraag bij een verhuurder welke wegen je ermee mag gebruiken en hoe het laden geregeld is. Wij vonden juist dat kleine formaat leuk.

Marcel achter het stuur van de gehuurde Citroën Ami
Marcel achter het stuur van de gehuurde Citroën Ami

Binnen bij de Bibliothèque Schœlcher

De Bibliothèque Schœlcher was een fijne stop tijdens het rondkijken in Fort-de-France. Even uit de zon en tussen de boeken. Het was rustig toen wij er waren en we betaalden geen entree.

Binnen staan hoge boekenkasten met daarboven een galerij. Op de vloer liggen tegels met een patroon. Buiten is de gevel juist uitbundig, met roze en gele vlakken, bogen en heel veel versieringen. We hebben zowel binnen als buiten foto’s gemaakt.

Architect Henri Picq ontwierp het gebouw. Het werd eerst in Frankrijk vervaardigd en daarna in delen naar Martinique verscheept en hier opgebouwd. De bibliotheek staat aan de Rue de la Liberté, vlak bij La Savane. Je kunt deze stop dus goed combineren met een wandeling door het centrum.

Boekenkasten in de Bibliothèque Schœlcher
Boekenkasten in de Bibliothèque Schœlcher
De versierde gevel van de Bibliothèque Schœlcher
De versierde gevel van de Bibliothèque Schœlcher

De metalen kathedraal

Bij de Cathédrale Saint-Louis moet je echt even omhoog kijken. Aan de buitenkant zie je al de hoge toren en de grote ramen. Binnen gaat het patroon van de constructie door tot in het plafond, boven lange rijen houten banken.

We liepen ook naar binnen. De hoogte, de ramen en die zichtbare metalen opbouw maken dit een bijzondere kerk. Op onze interieurfoto zie je goed hoe de kolommen en bogen de ruimte indelen.

De huidige kathedraal werd in 1895 geopend. Ook dit gebouw is ontworpen door Henri Picq. De metalen draagconstructie moest beter bestand zijn tegen aardbevingen en cyclonen dan de eerdere gebouwen op deze plek. De kathedraal staat midden in Fort-de-France, bij Place Monseigneur Roméro.

De gevel van de Cathédrale Saint-Louis
De gevel van de Cathédrale Saint-Louis
Het interieur van de Cathédrale Saint-Louis
Het interieur van de Cathédrale Saint-Louis

Een heuvel op voor het uitzicht

We liepen zomaar een heuvel op. Boven keken we uit over Fort-de-France, met de zee achter de gebouwen. Geen drukte, geen kaartje kopen. Gewoon samen boven staan en kijken.

Bij een groot wit kruis maakten we een foto van ons tweeën. De stad lag onder ons, tot aan het water. Dat was de klim wel waard. Eén tip uit ons bericht van toen nemen we graag over: water meenemen. Veel water.

Marcel en Shamila boven Fort-de-France
Marcel en Shamila boven Fort-de-France

De huizen tegen de heuvel

Vanaf de straten zagen we hoe de huizen tegen de heuvel omhoog gebouwd zijn. Verschillende kleuren, daken op verschillende hoogtes en overal groen ertussen. Op onze foto staat vooraan een witte kerk, met daarachter de bebouwde helling.

We vonden het leuk om ook deze kant van de stad te zien. Fort-de-France heeft een compact centrum dat je goed te voet kunt verkennen, maar zodra je omhoog loopt merk je hoe de wijken over de heuvels doorlopen. Neem voor zo’n wandeling genoeg tijd en drinkwater mee.

Huizen tegen de heuvel in Fort-de-France
Huizen tegen de heuvel in Fort-de-France

Een optocht aan het water

Aan het water in Fort-de-France kwamen we een optocht tegen. Mannen in witte kleding, instrumenten in de hand en vooraan een grote vlag. Daarachter zag je de haven en de huizen tegen de heuvel.

We bleven staan kijken en maakten een foto. Op zo’n moment hoef je zelf niets te organiseren: je loopt door de stad en er gebeurt iets voor je neus. De muziek en die witte kleding tussen het blauw van de lucht en het water leverden een mooi beeld op.

Optocht met muzikanten aan het water in Fort-de-France
Optocht met muzikanten aan het water in Fort-de-France

Onze plekken op de kaart

De pinnen geven de plekken globaal aan, niet onze precieze route of het standpunt van de fotograaf.