Zelf verbleven · Augustus 2025
Orchids Saigon Hotel
192 Pasteur, Ho Chi Minhstad. Onze verblijfplek tijdens deze stedentrip.
Bekijk het hotel ↗
Vietnam · 10–12 augustus 2025
In augustus 2025 waren we met de meiden in Ho Chi Minhstad. We maakten een foodtour, bezochten het War Remnants Museum en gingen naar de Củ Chi-tunnels. Op onze laatste ochtend bekeken we de stad vanaf het Saigon Skydeck.
Lees ons verhaal ↓
Na een nachtvlucht uit Delhi landden we op 10 augustus om 06.40 uur in Ho Chi Minhstad. Veel hadden we niet geslapen. En toen moesten we nog door de immigratie. Pff, wat duurde dat lang.
Eerst inchecken, ontbijten en even rusten. We verbleven bij Orchids Saigon Hotel. In de middag gingen we de stad in. Het was warm en vochtig, de scooters reden overal en er stonden veel bomen langs de straten.
Ik raakte al snel aan de praat met een straatverkoper. Even later liep ik met zijn koopwaar over mijn schouder, zodat we makkelijker verder konden praten. De meiden dronken een kokosnoot. Zo begonnen onze eerste uren in Vietnam.
Ho Chi Minhstad wordt ook nog vaak Saigon genoemd. We bleven tot 12 augustus en vlogen daarna naar Kuala Lumpur.


Onze reisberichten: Onze aankomst in Vietnam ↗
Die eerste avond deden we een foodtour, geboekt via GuruWalk. Met een gids liepen we door smalle straten en steegjes. Overal werd gekookt, mensen zaten op lage plastic krukjes en de scooters reden gewoon tussendoor.
Onze gids was geduldig, vriendelijk en vertelde veel over het eten en de stad. Maar het leukste vond ik dat de meiden alles wilden proeven. Geen gedoe, gewoon proberen. We hebben die avond heel veel verschillende dingen gegeten.
Bij zo’n tour betaal je de gids via een fooi naar waardering. Vraag bij het boeken ook wat je apart voor eten en drinken betaalt. Het actuele aanbod staat op GuruWalk.
Gegrild rundvlees in geurige bladeren. Rokerig en mals.
Banaan met kleefrijst, gegrild en geserveerd met kokosmelk.
Een knapperig broodje met varkensvlees, Vietnamese worst en een gebakken ei.
Gegrild rijstpapier met onder meer ei, kruiden en saus. Vaak Vietnamese pizza genoemd.
Vers geperst suikerrietsap. Zoet en koud.
Een pittige rundvlees-noedelsoep uit Huế, met citroengras en chili.
Rijstnoedels gemengd met saus, kruiden en knapperige toppings.
Avocado-ijs. Een verrassend lekker einde van de avond.


Onze reisberichten: Onze foodtour ↗
We namen de meiden mee naar het War Remnants Museum. Ik wist dat het geen makkelijk bezoek zou worden. Toch komt het anders binnen wanneer je kinderen je aankijken en vragen waarom mensen elkaar dit aandoen.
Op school leerde ik over de Vietnamoorlog. Jaartallen, namen en vooral het westerse verhaal. Hier zie je de oorlog vanuit Vietnamees perspectief, met foto’s en verhalen van de mensen die hem meemaakten.
Buiten staan vliegtuigen en tanks. Binnen gaat het onder meer over gevangenschap, bombardementen en de gevolgen van chemische wapens. Ook de guillotine die het Franse koloniale bestuur gebruikte, staat er. Daar stond ik echt van te kijken: zo’n apparaat werd hier nog in de twintigste eeuw gebruikt.
Tijdens het rondlopen moest ik aan Gaza denken. Misschien komt daar later ook een museum waar mensen door de zalen lopen en de getuigenissen lezen. En misschien stellen ze dan dezelfde vraag als mijn kinderen: waarom?
Ik vond dit een belangrijk museum om te bezoeken, maar de foto’s en verhalen zijn heftig. Kijk zelf wat je met je kinderen wilt bekijken. Op de website van het museum staan de actuele bezoekersinformatie en tickets.


Onze reisberichten: Ons bezoek aan het museum ↗
Op 11 augustus gingen we naar de Củ Chi-tunnels, buiten de stad. De gids liet ons zien hoe klein de ingangen zijn. Op de foto’s zie je de meiden in zo’n opening verdwijnen. Met bladeren erop zou je er zo voorbijlopen.
Het tunnelnetwerk werd vanaf de jaren veertig aangelegd en tijdens de Vietnamoorlog verder uitgebreid. Er waren woonruimtes, keukens, ziekenkamers en opslagplaatsen, verdeeld over verschillende niveaus. Zo konden mensen onder de grond verblijven en zich verplaatsen.
Zelf door een tunnel kruipen viel me behoorlijk tegen. Warm, vochtig en zo krap dat mijn schouders langs de wanden schuurden. Mijn knieën drukten in de roodbruine aarde. Ik schreef toen dat de doorgang ongeveer zestig centimeter breed en tachtig centimeter hoog was.
Shamila begon er niet aan. Door haar claustrofobie wilde ze niet naar binnen. Joëlla bukte, lachte en ging er veel makkelijker doorheen. Ik kon me nauwelijks voorstellen hoe het is om hier langere tijd te moeten leven. Heel indrukwekkend.
De tunnels liggen buiten het centrum. Trek tijd uit voor de rit en de rondleiding. Je kunt ter plekke ook buiten blijven als je niet onder de grond wilt, zoals Shamila deed.



Onze reisberichten: Bij de Củ Chi-tunnels ↗ · Zelf de tunnels in ↗
Bij Bến Thành zagen we een verkoper met een fietsmand vol rambutan. Dat is het favoriete fruit van Shamila en de meiden. Zoet en sappig, en in Nederland niet makkelijk te krijgen.
Shamila hoefde er niet lang over na te denken. Een kilo mee. De meiden wisten al precies wat er ging gebeuren toen ze de mand zag.
Bến Thành is een grote overdekte markt in het centrum. Je vindt er eten, kleding, souvenirs en allerlei andere spullen.
Onze reisberichten: Rambutan bij Bến Thành ↗
Na ons bezoek aan de Củ Chi-tunnels sloten we de dag af met lekker eten. We zaten met z’n vieren aan tafel, tussen de lampionnen en de aquaria met levende vis.


We gingen vroeg in de avond naar Bùi Viện om te eten. Eerst zagen we families, backpackers en straatverkopers tussen de restaurants en bars. Veel lichtreclame en overal de geur van eten.
Verderop in de straat werd de muziek harder en veranderde de sfeer. Bij de bars en massagesalons zaten veel westerse mannen, vaak een stuk ouder dan de vrouwen naast hen. Het zichtbare sekstoerisme zat me tegen. Daar schreef ik toen ook over.
Ho Chi Minhstad beviel ons goed, maar dat betekent niet dat ik iedere straat een fijne plek vond om met de meiden rond te lopen. Voor een volgende avond zou ik ergens anders gaan eten.

Onze reisberichten: Onze avond in Bùi Viện ↗
Op onze laatste ochtend maakten we nog een wandeling door de stad en gingen we naar het Saigon Skydeck in de Bitexco Financial Tower. Vanaf boven keken we uit over Ho Chi Minhstad.
Het uitzichtplatform ligt op de 49e verdieping. Voor tickets en bezoekinformatie kun je terecht bij de toeristeninformatie van de stad. Neem ook even het weer mee in je planning als je voor het uitzicht gaat.
Daarna nog een keer door de drukke straten. Bij een visrestaurant zagen we een uitgestalde haai en levende kikkers die voor de keuken bestemd waren. Dat bleef ons bij. Ook met Shamila’s Sri Lankaanse achtergrond kom je op reis eten en gewoonten tegen die je niet gewend bent.
Onze reisberichten: Onze laatste ochtend in Saigon ↗
We verbleven bij Orchids Saigon Hotel aan Pasteur Street. Na de nachtvlucht uit Delhi checkten we in, gingen ontbijten en namen eerst wat rust voordat we de stad in gingen.
Het hotel ligt aan 192 Pasteur. Op de eigen website staan de kamers, waaronder familiekamers. Bekijk daar welke bezetting bij jullie gezin past.
Zelf verbleven · Augustus 2025
192 Pasteur, Ho Chi Minhstad. Onze verblijfplek tijdens deze stedentrip.
Bekijk het hotel ↗Onze reisberichten: Onze aankomst in Vietnam ↗
In augustus was het warm en vochtig. De meiden hadden kleine handventilatoren mee. Op de foto zitten ze ermee op een tribune tijdens ons rondje door de stad. Af en toe iets kouds drinken en rust nemen hielp ook.
Een foodtour vonden we een fijne manier om nieuwe gerechten te proberen. Met een gids kom je bij plekken waar je zelf misschien voorbij zou lopen. Vraag vooraf naar de kosten en vertel het als iemand iets niet kan eten.
Voor het War Remnants Museum en de tunnels zou ik apart tijd nemen. Bij het museum zijn vooral de beelden en verhalen zwaar. Bij Củ Chi komen de reistijd, de warmte en de krappe tunnels erbij.
Wij hebben ons in Ho Chi Minhstad niet onveilig gevoeld. Het verkeer was wel druk. Scooters staan en rijden op plekken waar je als voetganger loopt, dus daar moest je steeds op letten.

Onze reisberichten: Onze ervaring met de steden ↗
Op 12 augustus vlogen we naar Kuala Lumpur. Bij de gate raakten we aan de praat met een Nederlands gezin met wortels in India en Pakistan. De vader zei tegen zijn dochter: “Ze zijn Nederlands en ze lijkt op jou, wat wil je nog meer?”
De meiden begonnen samen te lachen en te praten. In het vliegtuig was een stoel bij dat gezin vrij en Joëlla schoof aan. Voor we landden, hadden ze al e-mailadressen uitgewisseld.
Onze reisberichten: Een nieuw vriendinnetje onderweg ↗
Kies een pin om naar het verhaal te gaan. De kaart toont globale plekken, geen exacte gelopen of gereden route. Bij Củ Chi staat een streeklocatie voor het tunnelgebied.
Zelf gereisd · 10 augustus 2025
Pff drama bij immigration. Wat duurde dat lang.
Eerste ontbijten en rusten. En in de middag een rondje stad. Vanavond een food tour door de stad.
War Remnants Museum
Bekijk deze stop in ons reisdagboek →Zelf gereisd · 10 augustus 2025
Bekijk deze stop in ons reisdagboek →Zelf gereisd · 11 augustus 2025
Vandaag naar de tunnels van Vietcong geweest. Heel indrukwekkend. En natuurlijk afgesloten met lekker eten.
Cu Chi Tunnels
Bekijk deze stop in ons reisdagboek →