Egypte met kinderen

Héél even leek het erop dat reizen deze zomer weer mogelijk zou worden. Eventjes konden we dagdromen van mooie tripjes door Europa. Maar al gauw bleek dat hier nog wel erg veel haken en ogen aan zouden gaan zitten. Ben je wel op tijd gevaccineerd, zijn er inreisbeperkingen en wat kan er eigenlijk wel/niet ? Een hoop onzekerheid dus…

Maar de drang om weer op reis te gaan is groter dan de angst voor de drempel van testen en reisbeperkingen. Na enig speurwerk bleek Egypte niet zo heel moeilijk te zijn om heen te reizen. En nu wil het toeval dat ik (Marcel) een tijdje in Egypte heb gewoond, weet je direct waar mijn voorliefde voor het Midden-Oosten vandaan komt. Egypte vraagt om een negatieve PCR test alvorens je het vliegtuig instap, dat valt dus mee! Daarnaast hebben wij nog ‘familie/vrienden’ in Egypte wonen waardoor in het slechtste geval we terug kunnen vallen op ‘werken op afstand in een appartementje’.

Wij hebben het besluit naar Egypte af te reizen in mei genomen, maar nu (juli) blijkt dat ook binnen de EU een negatieve PCR test tot de vereisten hoort. En met Spanje op oranje, is het verschil met Egypte er eigenlijk niet meer. En hoewel ook hier een heleboel mensen iets van gaan vinden, laten we vooral elkaar liefhebben. Ieder maakt zijn eigen keuze zullen we maar zeggen.

Egypte dus!
Egypte heeft altijd op het lijstje gestaan om mijn vrouw en kinderen te tonen, maar eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat het massa toerisme aldaar mij het steeds deed doen uitstellen. Nu er minder toerisme is, is hét moment gekomen om erheen te gaan. De belangrijkste dingen voor vertrek:

• Reisvaccinaties checken, dit doen wij bij thuisvaccinatie.nl Veiligheid, zeker voor de kinderen staat altijd op nummer 1 !

• PCR test inplannen

• Israëlische stikkers van ons paspoort verwijderen…

Ja, je leest het goed. We zijn eerder in Israel geweest en hoewel (om deze reden) men met een papieren kaartje als visum stempel werkt, plakken ze bij de bagage afhandeling toch een stikker op je paspoort. Niet ieder land in het Midden-Oosten waardeert het wanneer je Israel heb bezocht, dus dan kun je maar beter verbergen. Het voorkomt ook nare discussies.

Voor de vliegtickets hebben we eerst contact gezocht met Egyptair, welke middels de website uiterst overzichtelijk de corona regels aangeeft. Egyptair is trouwens een middenmoter qua luchtvaartmaatschappijen, maar de zekerheid dat de vluchten naar Caïro doorgaan is zeer groot in vergelijking met andere maatschappijen.

De kinderen voorbereiden

Egypte in de zomer is wellicht het domste wat je kunt plannen, dat geef ik toe. Daarom is het uiterst belangrijk om te realiseren dat het echt héél warm kan worden, temperaturen van 40 graden zijn meer regel dan uitzondering. Nu zijn onze kinderen wel wat gewend, maar toch is het belangrijk hier rekening mee te houden!

Wij nemen onze kinderen altijd aan de voorkant mee in de voorbereidingen. Voor Egypte is dat vrij makkelijk, want geen enkel land is zo makkelijk te verbeelden als dat Egypte dat doet. Wij hebben veel foto’s en filmpjes laten zien over Egypte, middels google kwamen wij dit bijvoorbeeld tegen: Filmpjes van school TV over Egypte.

Het bestaat uit een paar delen en verteld door middel van een ‘pratende kat’ hoe het oude Egypte was. Mijn dochters vonden dit geweldig om te zien, en vragen als ‘dragen ze nog steeds die kleren’ en ‘hoe bouwen ze piramiden’ volgde al snel!

Vervolgens heb ik de film ‘Prince of Egypt’ met mijn vijfjarige dochter gekeken, dat vond ze wel spannend! Maar het leuke is, is dat verbanden zag tussen deze tekenfilm en bijbel verhalen. Welke ze vervolgens weer linkte met onze reis in Israël. Langzaam aan ontwikkeld ze niet alleen haar enthousiasme voor de zwembaden in Egypte, maar ook in piramiden, tempels de woestijn en kamelen. (Al hebben ze dromedarissen in Egypte, maar ik keur het goed)

Een andere geweldige tip is om het museum van oudheden in Leiden te bezoeken. Sowieso raad ik iedereen met kinderen aan om meer musea te bezoeken, maar dat is een ander verhaal. Dit museum (link) heeft een grote, ruim 1400 tellende, vaste Egyptische collectie. Mummies, beelden, voorwerpen, echt van alles. En laten ze daar nu net een speurtocht voor kinderen hebben ‘op zoek naar de farao’ ! Hoe mooi wil je het hebben?

Jaïra (5) liep dromend door het museum met oprechte interesse in wat zij zag. Gekke beelden, enge mummies maar ook opmerkingen zoals ‘dat lijkt wel een slipper’ . Maar wanneer je dochter van 5 voor een beeld van Ramses staat en zegt ‘dat is toch de broer van Mozes?’ Dan weet je dat het allemaal blijft hangen, en dat doet mij in ieder geval deugd.

Na het museum ben ik met mijn dochters naar de K3 film ‘Dans van de Farao’ geweest, een beetje Egypte sfeer proeven. Het lijken kleine dingen, maar het helpt enorm om je kinderen enthousiast te krijgen in een opkomende reis. Ondertussen weten ze grofweg wat we gaan doen in Egypte en dat het ontzettend warm kan worden. Maar bovenal dansen ze in hun Egyptische K3 jurkjes continue op het liedje ‘dans van de Farao’

Hoewel ik het liedjes (net als K3) niet meer kan aanhoren, is het natuurlijk erg aandoenlijk.

Link school TV

Vandaag (7-8-21) is het dan zover, we mogen eindelijk weer eens het vliegtuig instappen! De voorbereiding voor deze reis was een stuk intensiever, elke paar dagen de reisadviezen bekijken en daarop acteren. Maar goed, we staan op Schiphol.

Met twee PCR testen op zak, een herstelbewijs én volledig gevaccineerd hebben we een soort pandemie bingokaart in handen. Ja je leest het goed, twee PCR testen. Na de vele verhalen dat de gratis test van de overheid vaak te laat binnenkomt, gokken we niet alleen op deze test. Daarnaast hadden we er al eentje gereageerd lang voordat bekend werd dat gratis testen eraan zat te komen.

Hoe dan ook, wij kunnen veilig vertrekken. Op Schiphol aangekomen merk je direct wat COVID-19 doet met de reisbranche. Schiphol is leeg, mensen dragen (bijna) allemaal een mondkapje en er heerst een ongekende rust.

Egyptair opent haar incheckbalie al ruim van te voren, iets waar we al op gokte. Met drie uur voordat we vertrekken kunnen we al inchecken. Douane volgt en natuurlijk moet er weer een kind van ons worden gefouilleerd. Waarschijnlijk heeft Joëlla van vier een boevenkop.

Wanneer we de ‘mind your step’ horen komt er een euforisch gevoel op. Wat heb ik het gemist om te reizen, om te ontdekken en het ontmoeten van mensen. Om herinneringen te maken welke jaren bij blijven. Egypte we komen eraan!

En dat we naar Egypte gaan werd al snel bevestigd. Hoewel wij verzocht werden om 15:45 bij de gate te zijn vanwege boarden, bleek al snel dat het toestel er nog niet eens was. Een half uur later zien we het toestel landen, taxiën en zien we de passagiers het toestel verlaten. Het schouwspel van de koffers was dan wel weer leuk. We konden de kids zeker 20 minuten bezighouden om te kijken of ze onze tassen zagen. En ja die zagen ze!

Tas op de band, tas omhoog, tas bijna in het toestel en tas valt naar beneden.🤦🏼‍♂️ Met ruim een uur vertraging kunnen we aan boord. Verwacht bij Egyptair niet de luxe van een KLM vlucht zeggen ze weleens, maar om eerlijk te zijn zou ik niet direct weten waar dat op slaat.

Ok, de vlucht had wat vertraging. Het toestel is misschien niet zo mooi als een KLM uitvoering. Maar de vriendelijkheid van het personeel (jegens kinderen in het bijzonder) compenseert alles direct. Omdat we een lijnvlucht hebben én naar een oranje gebied gaan is het toestel vooral gevuld met Egyptenaren en of Nederlanders met een Egyptische achtergrond. Arabisch is de taal aan boord.

De vriendelijkheid, en dat kenmerkt Arabieren in zijn algemeenheid, is direct merkbaar. De man voor mij ziet Jaïra en zegt gelijk (in het Engles) ‘ze mag mijn stoel hebben, naast mijn dochter. Kunnen ze samen spelen’ .

Nog mooier is het gesprek met de man naast mij. Hij spreekt mij aan en vraagt naar mijn T-shirt. Ik heb een shirt aan met het logo van backpackingkids.nl met op de achterzijde heel groot ‘backpackingkids’.

We raken in gesprek, de man (Hoksha) vindt het enorm tof dat we de kinderen juist meenemen naar de niet voor de hand liggende plaatsen. Hij waardeert dat we ze Egypte gaan laten zien. Zelf blijkt hij ook in Rotterdam te wonen, op steenworp afstand van ons thuis. Hij woont sinds een paar jaar ‘hier’ voor werk.

We hebben een enorm leuk gesprek, over reizen, Egypte en Caïro. Hij geeft mij zijn nummer en vraagt mij om contact te houden. Hij wil ons het echte Caïro laten zien. En dit, deze contacten, hier doen we het voor.

Rond 21:00 staat het toestel aan de grond, dan worden we aan het chaotische Caïro blootgesteld. Eerst in de rij voor de corona check, daarna wacht mijn contactpersoon ons op. Hij begeleid ons naar de visum check. Ik geef wat geld, hij koopt een visum en in no time staan we weer in de rij. En dit is typisch Egypte. Loket 1 koop je een visum. Loket 2 stempelt je visum. Loket 3 check de stempel van loket 2.

Voordeel is dat de tassen klaar staan, nog snel in de rij voor de uitgang (koffer controle) en dan zijn we klaar. Gelukkig hebben we kinderen bij ons, want de douanier laat ons om de scan heenlopen, hij ziet dat de kids naar bed willen. En zo lopen we (ongecontroleerd) om 22:30 de 32 graden warme lucht van Caïro in. Op naar ons eerste hotel!

Caïro dag 1

De wekker gaat al vroeg, en om 07:00 zitten we aan het ontbijt. Met deze hitte moet je (zeker met kinderen) de dag echt opdelen. S’morgens op pad, s’middags rusten en in de namiddag weer op stap.

We slapen in het Hilton, op de oever van de Nijl en achter het Egyptisch museum. Er zit enige contradictie in backpacken en het Hilton, dat beseffen wij ons terdege. Maar er zit een logica achter. Met alle respect, Egypte staat niet boven aan de lijst van meest hygiënische landen. Daar komt bij dat wij weliswaar reizen, maar covid-19 nog steeds aanwezig is. Een goed, schoon, hotel kiezen is het minste wat je kan doen om jezelf, de kinderen en uiteindelijk anderen te beschermen. Better safe than sorry!

Wij zijn de avond ervoor aangekomen, en het eerste wat we de meiden lieten zien was het 'roze paleis' waar wij de volgende dag heen zouden gaan. Normaal zouden wij met minder genoegen nemen, maar voor nu is dit het juiste hotel. En om jullie uit de droom te halen, het zijn 5 Egyptische sterren. Het is prima, maar het is een oud vervallen hotel met fantastisch personeel! Om 07:00 aan het ontbijt is hier rush hour, maar desondanks een prima ontbijt.

Ons eerste doel is het Taghier plein bezoeken, vlakbij het museum. Dit is het beroemde plein wat centraal stond tijdens de revolutie. De revolutie heeft heel veel gedaan in Egypte, toerisme stortte in en het moment dat het terugkwam (winter 2018) sloeg corona het weer terug. Je merkt het aan veel. Op dit moment zie je nauwelijks toeristen. Het hotel zat bijvoorbeeld vol met Arabische (Saudi’s) toeristen, weinig tot geen Europeanen. Wat er aan Europeanen zijn, zijn veel Italianen.

De kinderen vinden het tot nu toe allemaal geweldig en mooi, maar dat veranderde snel 😂.

Tussen het hotel en het museum ligt een weg, en niet zomaar eentje. Een groot verkeersplein met op- en afritten, busstation en taxiplaatsen. Verkeerslichten zijn er niet. Tel daar bij op dat er gemiddeld 1,8 auto’s per baan rijden en het hier meer regel van uitzondering is dat je eerst naar de meest rechter baan gaat om vervolgens naar links te willen, dan snap je dat dit een bijzondere ervaring is.

Ik ga niet liegen, de kinderen goed bij de hand nemen en assimileren. Ofwel, doen zoals de Egyptenaren doen. Jaïra vindt het eng, en eerlijk is eerlijk na 3x oversteken moest ze huilen. De warmte, het continue toeteren en het oversteken werd haar even teveel. We passen de route aan en lopen door een (rustig) Caïro. De vele blikken die de meiden krijgen zijn niet bij te houden, net zoals de opmerking dat ik een ‘lucky men’ moet zijn. We wandelen wat en besluiten ergens wat te drinken, airco opzoeken. Het is nog voor 8:00 en de temperatuur is al boven de 30 graden.

De eerste echte stop is voor ons het Egyptisch Museum. Een groot roze gebouw met een onbeschrijflijk waardevolle verzameling. Gedateerd sinds 1980, is dit hét museum van Caïro. Momenteel wordt er hard gewerkt aan de opening van een immens groot nieuw museum ‘Grant Egyptian Museum’ of kortweg het GEM. Dat museum zal één van s’wereld grootste musea worden maar de opening (COVID is het excuus) is al 1,5 naar uitgesteld. Kunnen we wat vinden maar deadlines in combinatie met onze eigen overheid, is nou ook niet iets wat je als een goed huwelijk kunt typeren.

Ondertussen is wel al een deel van de items uit het museum gehaald, waardoor het vervallen museum nog meer vervallen is. Surreal lopen wij in een leeg museum. Hoewel er items wegzijn, staat het museum nog bomvol. Maar nauwelijks toeristen.

De kinderen kijken hun ogen uit! Herkenning van het museum van oudheden in Leiden én alles wat ze de afgelopen weken hebben geleerd. We gaan op zoek naar de schat: het masker van Toetanchamon. Normaliter is het zo druk in dit museum dat je extra moet betalen voor dit deel van het museum, maar nu kunnen we er rustig lopen.

De kinderen staan oog in oog met het belachelijk mooie, waardevolle, masker. Het goud, de details, de grootsheid.. Gewoon wauw!

Het leuke in dit museum is dat ze items kunnen relateren aan gebruiksvoorwerpen van nu. Lekker speels dit museum door dus!

Voor ons was dit museum een echt ‘must see’. Als je de mogelijkheid heb, dan is dit een museum in het lijstje welke je ooit gezien moet hebben. Maar kun je wachten op het GEM, wacht daar dan op. Anders MOET je gewoon nog een keer terug!

Na dit bezoek hebben we de kinderen beloofd om een duik in het zwembad te nemen, zodat we s’middags weer op pad kunnen. Want dat is reizen met kinderen ook, compromissen maken.

Net voor de lunch springen de meiden alweer in het zwembad. Pas 4 en 5 jaar oud, maar nu al echte water ratten. Wij nemen ook een duik, want voor ons is 40 graden in de stad ook een uitdaging! En tenslotte, tijdens je reis is een beetje vakantie toch niet verkeerd?

In het volgende blog nemen we je mee door het oude Islamitische Caïro!

Islamitisch Caïro

Na een ochtend wandeling door Caïro en het bezoek aan hét museum hebben we een tweede activiteit op de planning staan.

Nog voordat we reis hadden geboekt kwam ik via-via in contact met Mohammed Swefy. Swefy is een Egyptenaar uit Caïro, en werkt als gids met een voorliefde voor de Islam en haar geschiedenis. We hebben via internet al een mooie deal gemaakt. Het uitgangspunt was om het oude Islamitische Caïro te zien. Last minute hebben we onze afspraak iets later op de dag geplaatst, vanwege de hitte en omdat onze waterratten niet uit het zwembad te slaan zijn.

Swefy vraagt of wij naar de Al-Azhar moskee kunnen komen, daar wacht hij ons op. We fixen een taxi en vertrekken naar de opgegeven plaatst. We rijden Caïro dieper en dieper in, en hoewel er al geen toeristen te vinden waren, weet ik zeker dat je die hier helemaal niet meer gaat vinden. De taxi chauffeur vraagt ons tot twee maal toe; ‘weet je het zeker?’

Wij zijn wel wat gewend dus zorgen maak ik mij niet. Het is een half uurtje rijden en de meisjes maken gebruik van mama om even de ogen dicht te doen. Wij zeggen altijd tegen ze als we een taxi instappen om even de oogjes dicht te doen, zodat ze straks meer energie hebben. Het mooie is dat ze dat ondertussen weten én zelf willen. Dat is de eerste winst wanneer je reist met kinderen!

Swefy wacht ons inderdaad op bij de poort van de moskee. Hij ontvangt ons en we lopen naar binnen. Uiteraard op blote voeten, iets wat de kinderen helemaal niet erg vinden 😂. Shamila moet zich bedekken, hoewel ze al een lange broek en shirt met lange mouwen aanhad, want het minste wat je kunt doen is je zoveel mogelijk aan te passen aan het land waar je te gast bent).

We krijgen een rondleiding van Swefy én een begeleider van de afdeling ‘external relations of the Al-Azhar mosque’ . Beide heren praten met liefde over het complex, gesticht in 971. Dit is twee jaar na de stichting van Caïro. De moskee is helemaal leeg, niemand te zien. Geen toeristen en wij hebben het complex voor onszelf. Het eerste wat opvalt is de prachtige witte tegelvloer in de open ruimte. De tegels liggen te bakken in de zon, maar zijn gek genoeg koel. Het blijkt een bijzonder steen te zijn, komt uit Mekka en is geschonken door Saudi Arabië.

We krijgen een les in de Islamtische architectuur, de functies van het gebouw en zien de prachtige schoonheid in dit eeuwenoude gebouw in alles terug. De meisjes hebben vragen, en dat is het mooie aan kinderen, ze staan open voor alles.

De wijze van bidden wordt aan ze getoond en uitgelegd. De meiden luisteren aandachtig, zij zijn niet bevooroordeeld. Zij vinden het niet ‘raar’, hoogstens de opmerking ‘maar wij doen toch gewoon handen vouwen en ogen dicht?’. Als je open staat voor een ander dan besef je pas hoeveel we gemeen hebben. En laten we ons focussen op dat wat we gemeen hebben en niet op dat wat ons scheid van elkaar. Ik ben een christen maar sta open om te leren van anderen. Dat maakt het leven zo waardevol, dat probeer ik mijn kinderen mee te geven. Sta open voor alles, ontdek, leer en blijf jezelf toch trouw.

Swefy praat met passie, hij doet dit het liefst. Maar doordat er nauwelijks toeristen komen werkt hij in de Al-Azhar bibliotheek (universiteit). Wanneer ik hoor dat mensen op straat hem aanspreken met doctor en ik hem ernaar vraag, blijft hij nederig en geeft hij aan dat hij het geweldig vindt als mensen ‘zijn’ Caïro bezoeken. Swefy is één van de vele afgestudeerde die niet de baan kunnen vinden waar ze voor zijn opgeleid.

Na het bezoek aan deze prachtige moskee neemt hij ons mee naar de overkant, naar de Khan El-Khalili. Dit is de grootste soek ter wereld, gelegen in Caïro, de hoofdstad van Egypte. De markt is ontstaan aan het eind van de veertiende eeuw en was in het verleden in trek bij de rondreizende handelskaravanen vanuit Afrika ,het Midden-Oosten en Azië. De soek dankt zijn naam aan Emir Djaharks el-Khalili, een machtige Mammelukse prins, die de markt voor het eerst bouwde in 1382. Ten tijde van het Ottomaanse Egypte stond de markt ook wel bekend als de Turkse Bazaar.

Op ons verzoek (lees de kinderen) gaan we eerst wat eten. De markt op gaat zoals bijna alles in Egypte, middels de metaaldetectie poortjes. De vorige keer dat ik in Caïro was, was er een paar weken eerder een aanslag gepleegd, waardoor mijn bezoek toen gepaard ging met ontzettend veel veiligheidsprotocollen (lees heel veel politie en héél veel checkpoints. In 2009 heeft de laatste aanslag plaatsgevonden en sindsdien is het langzaam is de souk steeds minder een vestiging geworden. Op dit moment alleen nog een metaal detectiepoort bij de ingangen.

Swefy neemt ons mee naar een zaakje waar men ‘Egyptische pannenkoeken’ maakt. Je vindt deze zaak hier. De kaart geeft je twee opties, namelijk zoet en hartig. Onder ‘zoet’ verstaat men Egyptische pannenkoeken en onder ‘hartig’ Egyptische pizza’s.

Jaïra kiest voor een hartige pizza, volgens de kaart met Turkse kaas. Joëlla kiest voor een pannenkoek met banaan. Verder worden er nog pannenkoeken met kokos en met cream besteld. Swefy eet uiteraard met ons mee, altijd leuk om je gids mee te laten eten. Met z’n vijven vallen we de vier gerechten aan. Ik kan je verzekeren, het is hier heerlijk. In geen enkel opzicht lijkt het op een pizza of pannenkoek. Het is magisch lekker en de pannenkoeken zijn knapperig. Het zit in feite tussen een pannenkoek en bladerdeeg in, voorzien van een heerlijke vulling met in dit geval kokos, banaan of cream. En natuurlijk voorzien van een laag poedersuiker.

De pizza van Jaïra is feitelijk eender, maar dan hartig. Ze vindt het heerlijk! Zelfs de groene pepers die er tussenzitten eet ze met veel plezier op. Tijdens het eten hebben we mooie gesprekken met Swefy en genieten wij van het feit dat deze meiden ‘gewoon’ zitten te smullen in een lokaal tentje tussen de Egyptenaren. Echt een aanrader!

Dan wordt de vraag door één van de kinderen gesteld waarvan je weet dat die gaat komen, maar hoopt dat het pas in het hotel zal zijn. ‘Mama ik moet naar de WC’. Het restaurant heeft geen toilet, althans Swefy geeft aan ‘doe hier maar niet’. Hij vraagt of hij even met onze dochter naar een andere zaak moet lopen, hij weet wel een goede plek. De vriendelijkheid siert hem, maar ik loop toch liever even mee. Paar smalle steegjes verder mogen de kinderen inderdaad even naar binnen om te gaan plassen. Problem solved, al gaf Jaïra aan het ‘nog wel even op te houden’ na het zien van de toilet.

Als we klaar zijn met eten lopen we de markt nog even op. Er is een lichte scheiding tussen het toeristische deel van de soek en het deel dat voornamelijk bestemd is voor de lokale bevolking: rechts van de 'hoofdingang' verkoopt men vooral souvenirs, waterpijpen, goud en zilver terwijl men in het linkerdeel vooral kleding, allerlei gebruiksvoorwerpen, speelgoed en specerijen aan de lokale bevolking verkoopt. Wij lopen over de markt en buigen wat naar het links, richting de al-Mu'izz-straat.

Dit complex heet het Qalawun-complex en is enorm! Gebouwd door Sultan al-Mansur Qalawun in 1284-1285. Hier tref je een ziekenhuis, een madrassa (school) en een mausoleum. Het wordt algemeen beschouwd als een van de belangrijkste monumenten van het islamitische Caïro en van de Mamluk-architectuur, opmerkelijk vanwege de omvang en reikwijdte van de liefdadigheidsactiviteiten en de rijkdom van de architectuur.

De straten hieromheen zijn wonderschoon en in dit gedeelte van de stad komen nauwelijks toeristen. Ze kwamen eerder wel, maar vandaag de dag is dat uniek. Egypte was net aan het opkrabbelen van de politieke onrust toen covid zich aandiende. De kinderen genieten hier zichtbaar, de smalle straten, de winkeltjes, de paleizen én de aandacht die ze krijgen van de Egyptenaren.

Na een flinke wandeling lopen we met Swefy terug naar ons beginpunt. Hij wil ons nog één ding laten zien. Achter de Al-Azhar moskee is nog een markt, volgens hem de echt lokale markt. Nou, dat kan wel kloppen. In de straten hier zal je niet snel een toerist tegenkomen. De zandweggetjes liggen vol met afval. De slagers hakken het vlees voor hun deur. De kinderen zien ineens kadavers hangen, voor het eerst in hun leven. Maar echt raar vinden ze het niet. Ze vonden het er wel stinken, en daar hebben ze zeker gelijk in.

Hier kijkt echt iedereen je aan, je voelt je hier heel klein worden. Na een paar straten stoppen we bij een piepklein winkeltje. Hier verkopen ze handgemaakte dozen. Houten kistjes met prachtige patronen gemaakt uit geschuurde schelpen. Je ziet dit wel vaker in het Midden-Oosten, in Jordanië werden we er mee doodgegooid. Jaïra wil er heel graag eentje hebben voor haar oorbelletjes. Ze weet dat ze wat centjes heeft (heeft een eigen portemonneetje) én weet ook dat nu iets kopen betekend dat het straks niet meer kan. Ze zoekt er eentje uit en koopt vol trots haar Egyptische souveniertje van het zakgeld dat ze van oma kreeg.
In het volgende blog nemen we je mee naar de piramiden van Giza én Djoser!

Wees gerust, ik ga niet alle 80 piramiden toelichten in dit blog. Maar de titel geeft wel aan dat er veel meer te vertellen is over de piramiden dan je wellicht dacht. In dit blog vertellen we je meer over onze trip naar de piramiden met de kinderen als onderdeel van onze backpack reis door Egypte gedurende de Covid-19 pandemie.

Het is onze derde dag in Egypte en we zojuist ons ontbijt genuttigd. Vandaag checken we in Caïro uit en gaan we op zoek naar de piramiden. We hebben tijdens deze reis expres de piramiden vooraan in onze reisroute geplaatst, zodat de kinderen daags na aankomst deze kolossen gaan ervaren. Want wat is er nou meer 'Egypte' dan de piramiden?

Ik had vooraf contact opgenomen met Egypt tours portal (zie hier de website) en een mooie deal gemaakt. Wij worden opgehaald vanuit ons hotel midden in Caïro en gaan eerste de piramiden van Gizeh bezoeken om vervolgens door te rijden naar de piramide van Djoser (Saqqara). Wat echt super relaxt is, is dat we hebben kunnen regelen dat ze ons bij een ander hotel afzetten. Normaal doen ze dat niet, maar het is een tip omdat uit te onderhandelen!

Na een klein uurtje doemen de piramiden langzaamaan op in de verte. De grote stad ligt echt om deze kolossen heen. Als we de piramiden bereiken dan zien we wat we wel hoopten, maar ergen niet hadden verwacht, het is echt héél erg leeg. Er staan welgeteld twee bussen, maar dat is het. In mijn eerdere bezoeken stonden hier dagelijks tienduizenden toeristen. (14.7 miljoen per jaar!).

Short story: De farao's van Egypte dachten goden te worden in het hiernamaals. Om zich voor te bereiden op de volgende wereld richtten ze tempels op voor de goden en enorme piramidegraven voor zichzelf - gevuld met alle dingen die elke heerser nodig zou hebben om zichzelf in de volgende wereld te leiden en te onderhouden.

Farao Khufu begon het eerste piramideproject van Gizeh, circa 2550 voor Christus.

De piramiden van Gizeh

De piramides van Gizeh hebben precies dat gedaan wat ze moeten doen: een ​​eeuwigheid mee gaan. De monumentale graven zijn overblijfselen uit het oude koninkrijk van Egypte en werden zo'n 4.500 jaar geleden gebouwd.

Als je hier met kinderen rondloopt dan zal je merken dat de gegeven informatie van de gids niet volledig aangehoord wordt door de kinderen. De immense piramiden trekken de aandacht. Maar eerlijk is eerlijk, na 10 minuten naar deze hoop stenen kijken is de spanningsboog bij de kinderen wel weer weg.

Drie tips:

1. Ga zo vroeg mogelijk in de ochtend!

2. Vergeet geen petje!

3. Bezoek de piramide van binnen!

Zoals hierboven gemeld werd de eerste piramide van Gizeh gebouwd door farao Khufu circa 2550 B.C. Deze 147 meter hoge piramide wordt dan ook wel de 'Grote piramide' genoemd. Klein feitje: de schatting is dat er 2,3 stenen blokken zijn gebruikt a 2,5 tot 15 ton!

De tweede piramide is door zijn zoon gebouwd, farao Khafre. (2520 B.C.). Hier hoort ook de Sfinx bij, de mystische leuk met farao hoofd.

De derde, en tevens kleinere piramide betreft de piramide die gebouwd is door farao Menkaure (2490 B.C.).

De piramide van binnen

Is dit de moeite waard ? Ja! Is het mooi van binnen? Dat niet. En toch raden we je aan met kinderen de piramide te bezoeken. Let op, dit kost je wel €20 per volwassene extra! Je foto/video apparatuur moet je achterlaten, een telefoon is nog wel toegestaan. Om bij de ingang te komen moet je eerst een stukje piramide beklimmen, daar begint het avontuur voor de kinderen.

Eenmaal 'binnen' begint het echte avontuur, dit is superleuk voor kinderen! Een kronkelpad naar binnen, wat klim en klauterwerk verder en je komt een 160m lange schuine 'trap' tegen. De gangen zijn nauw (circa 1mx1m) en dus raad ik je echt aan om alleen naar binnen te gaan wanneer het rustig is. Dit is namelijk een twee richting weg...

Maar al het klimmen en zweten (en ja dat gaat heel snel door het grote temperatuur verschil) is zeker de moeite waarde. Hoewel de schatkamer op een sarcofaag helemaal leeg is, is dit wellicht hét hoogtepunt voor de kinderen.

Na het bezoek aan de piramiden rijden we een stukje van de piramiden af. Hier heb je prachtig uitzicht op de piramiden, ideaal voor een mooi foto moment. Al denk ik niet dat het maken van een foto, zonder andere toeristen zoals ons, makkelijk is.

Daarom, en ik blijf het herhalen, ga nu het zo rustig is!

In het volgende blog lees je meer over het bezoek aan de Sfinx en uiteindelijk aan de piramide van Djoser!

Djoser, wellicht zegt die naam je wel iets. De meeste mensen zullen het herkennen als die ene reisorganisatie, Djoser. De naam van die reis organisatie verwijst direct naar de piramide van Saqqara. En daar zijn wij vandaag naar toe geweest!

Hoewel Kokosnoot (5) en Mango (4) de piramide van Gizeh al helemaal geweldig vonden, zijn ze erg benieuwd naar de volgende stop. (Voor nieuwe lezers, Kokosnoot & Mango zijn de bijnamen van onze dochters resp. Jaïra en Joëlla)

Saqqara

Saqqara ligt zo'n 45 minuten rijden ten zuiden van de grote piramiden van Gizeh (circa 30 kilometer). Historisch gezien is dit een zogenoemde dodenstad, ofwel een necropolis. Deze dodenstad / grafveld behoorde tot de voormalige hoofdstad Memphis. De rit hier naar toe is op zich niet heel bijzonder, de kinderen gebruiken deze tijd om eventjes de ogen te sluiten, want de warmte vreet je energie op.

Langs het kanaal is er vrij weinig te zien, weinig verkeer en al helemaal geen toeristen. Wij wanen ons in niemandsland. Dat komt uiteraard door de covid-19 situatie maar ook omdat de zomer simpelweg niet het hoogseizoen is. Beide een goede reden om nu met je kinderen te reizen! Eenmaal de hoofdweg afgeslagen rijden we door een enorm gebied met prachtige dadelpalmen. Deze enorme palmen lijken regelrecht uit een sprookje te komen. 'Kijk Mango, hier groeien die heerlijke dadels!' is dan ook een mooi moment om ze weer wakker te maken.

Als we het terrein van Saqqara oprijden (het is ongeveer 7x1,5km) moeten we uiteraard weer langs de controle posten. Elke keer weer verbazen de militairen dat er überhaupt toeristen zijn. Het duurt niet lang voordat we de piramide van Saqqara zien opkomen in het landschap, en deze plaats is in veel opzichten zoveel mooier dan de grote piramide!

1. Allereerst betreft dit de eerste piramide in de Egyptische oudheid!

2. Daarnaast betreft dit een trappenpiramide. Juist, een piramide die eruitziet als een trap!

3. Saqqara is eindelijk weer te bezoeken!

Saqqara heeft namelijk een renovatie van 14 jaar ondergaan! Iets wat langer duurde dan gepland, en waarschijnlijk meer heeft gekost dan begroot. Maar goed, wij kunnen weer naar binnen! Wil je daar mee over weten? Lees dat hier

Saqqara is een prachtige locatie en de relatief kleine piramide maakt het beeld ontzettend mooi. Geen grote skyline op de achtergrond, geen duizenden toeristen en een prachtig woestijn landschap. Saqqara is mooi in haar eenvoud.

Voor kinderen is dit misschien wel 'weer' een piramide, maar de gemakkelijke bereikbaarheid maakt hem ideaal met kinderen. Onze kids kijken er graag naar, maken zelf graag foto's en als de spanningsboog klaar is, dan richten ze zich op het zand en de stenen.

In het volgende blog vertellen we je meer over onze Egyptische lunch én het mooiste hotel van heel Egypte !